Ontwikkeling is geen eenrichtingsverkeer
Professional en organisatie ontwikkelen in wisselwerking
De opgave in het midden.
Een professional en een organisatie kunnen naar hetzelfde werk kijken en toch iets anders zien.
De opgave brengt beide perspectieven bij elkaar.
De Professional
Wat wil en kan ik bijdragen?
Wie ben ik?
Wat kan ik?
Wat wil ik?
Waar wil ik bijdragen?
Wat wil ik ontwikkelen?
IK — vakmanschap & ontwikkeling
De Opgave
Wat willen we samen mogelijk maken?
Wat vraagt het werk?
Wat verandert er?
Welke waarde willen we creëren?
Welke expertise is nodig?
Wat vraagt dit van ons?
DE BEDOELING GEEFT RICHTING
De Organisatie
Wat moeten we mogelijk maken?
Welke richting kiezen we?
Welke expertise hebben we nodig?
Wat vraagt dit van samenwerking?
Wat vraagt dit van leiderschap?
Wat vraagt dit van structuur en werk?
SYSTEEM — richting & ruimte
Ontwikkeling ontstaat in de wisselwerking
PROFESSIONAL ↔ OPGAVE ↔ ORGANISATIE
De professional beweegt. De organisatie beweegt. En de opgave helpt bepalen waartoe.
Dat noem ik Circulaire Employability.
Waarom doet dit ertoe?
Van Inzetbaarheid naar Ontwikkelverlangen
De vraag wordt dan niet alleen:
Hoe zorgen we dat mensen inzetbaar blijven?
Maar:
Hoe blijven professional én organisatie in staat om waarde toe te voegen als het werk verandert?
Dat vraagt iets van beide kanten.
Van professionals die hun vakmanschap kennen, hun perspectief inbrengen en verantwoordelijkheid nemen voor hun ontwikkeling.
En van organisaties die richting geven, luisteren naar aanwezige expertise en ruimte creëren om te leren, experimenteren en waar nodig ook zichzelf aan te passen.
- Daar ontstaat ontwikkelvermogen.
Niet ontwikkelen om het ontwikkelen.
Maar ontwikkelen om beter te kunnen bijdragen aan wat van waarde is.
Van grote ambitie naar dagelijks handelen:
Ontwikkeling is voor mij geen doel op zichzelf.
Een professional ontwikkelt vakmanschap om daarmee iets te kunnen betekenen. Een team ontwikkelt samenwerking om beter bij te dragen aan zijn opgave. En een organisatie ontwikkelt zich om waarde te creëren voor klanten, inwoners, medewerkers, samenleving en omgeving.
Daarom hoort bij Circulaire Employability steeds de vraag:
Waartoe ontwikkelen we ons eigenlijk?
Niet alleen:
- Wat wil ik leren?
- Welke expertise hebben we nodig?
- Hoe blijven we als organisatie wendbaar?
Maar ook:
- Welke waarde willen we samen toevoegen?
- Voor wie of wat willen we verschil maken?
- En zien we die bijdrage terug in ons handelen en het effect daarvan?
Zo beweegt ontwikkeling van het individu naar het grotere geheel:
- IK → WIJ → ORGANISATIE → SAMENLEVING & PLANEET
- IK — wat kan en wil ik bijdragen?
- WIJ — welke waarde willen we samen creëren?
- ORGANISATIE — welke maatschappelijke én economische bedoeling dienen we?
- SAMENLEVING & PLANEET — aan welke grotere opgaven dragen we bij?
Van grote ambitie naar dagelijks handelen.
Ook de Sustainable Development Goals (SDG’s) en ESG-doelstellingen kunnen daarbij richting geven.
Niet als vinkjes naast het dagelijkse werk, maar als manier om de verbinding te onderzoeken tussen grote ambities en kleine, dagelijkse keuzes.
- SDG → welke wereld willen we helpen realiseren?
- ESG → wat betekent dat voor onze organisatie?
- ONTWIKKELVERMOGEN → wat vraagt dat van mensen, teams en organisatie?
- IMPACT → wat brengen we daadwerkelijk teweeg?
Zo ontstaat een beweging:
BEDOELING → OPGAVE → ONTWIKKELEN → HANDELEN → EFFECT → IMPACT → LEREN ↻
Je hoeft niet ziek te zijn om beter te worden.
Waarom wachten met ontwikkelen tot verandering noodzakelijk wordt?
Mensen komen niet alleen in beweging doordat iets pijn doet of niet meer werkt.
We kunnen ook bewegen omdat we zien waar we naartoe willen en waaraan we willen bijdragen.
Als we dat verlangen eerder zichtbaar maken, hoeft ontwikkeling niet alleen te worden geduwd door urgentie, maar kan zij ook worden getrokken door perspectief. Niet wachten tot het moet. Ontwikkelen omdat je ziet wat mogelijk is.
Zullen samen we onderzoeken wat jullie mogelijk willen maken?