Over Hester
Nieuwsgierig naar wat mensen mogelijk kunnen maken
Ik ben Hester Hendriksma.
Al ruim 25 jaar werk ik met mensen die zich bewegen in werk en organisaties — als trainer, coach, facilitator en adviseur.
Wat mij fascineert is niet alleen wat mensen doen, maar vooral hoe zij zichzelf en hun vakmanschap inzetten.
Een rol, taak of proces kan nog zo helder zijn. Of het werkt, wordt mede bepaald door hoe we luisteren, spreken, adviseren, samenwerken, kiezen, verantwoordelijkheid nemen en omgaan met verschillen.
Daar wordt cultuur concreet.
En daar ligt mijn vak: ontwikkeling zo concreet maken dat je haar terugziet in het dagelijks handelen.
Mijn blik: de mens in verbinding met zijn omgeving
Mijn werk begon vooral bij individuele ontwikkeling: loopbaan, training, coaching en outplacement.
Wie ben ik? Wat kan ik? Wat wil ik? En hoe kom ik in beweging?
Gaandeweg ontdekte ik dat ontwikkeling nooit alleen over de mens gaat.
Je kunt iemand leren feedback geven, terwijl het in het team niet veilig voelt om je uit te spreken.
Je kunt een leidinggevende leren ruimte geven, terwijl processen vooral op controle zijn ingericht.
Je kunt met een team werken aan eigenaarschap, terwijl verantwoordelijkheden onduidelijk blijven.
Daar verschoof mijn blik.
Ik kijk daarom naar de wisselwerking tussen IK, WIJ en SYSTEEM, steeds in relatie tot de gezamenlijke opgave.
Wat willen en kunnen mensen zelf bijdragen? Hoe vinden zij verbinding met anderen? En welke omstandigheden helpen hen om vanuit hun eigen kwaliteiten, belangen en verlangens verantwoordelijkheid te kunnen én willen nemen?
Soms hoeft de mens niet harder te veranderen. Soms moet er om de mens heen iets mee veranderen.
Mijn persoonlijke reis: koers houden en meebewegen
Ik ben opgegroeid in Friesland.
Vrijheid, eigenheid en zelf je weg vinden zitten behoorlijk diep in mij. Net als het besef dat je het uiteindelijk niet alleen doet — de Friese mienskip.
Zeilen loopt als een rode draad door mijn leven.
Daar leerde ik misschien wel als eerste wat het betekent om zelfstandig koers te houden én voortdurend rekening te houden met wat er om je heen gebeurt.
Op het water kun je een bestemming hebben, maar je bepaalt niet de wind.
Je kijkt, voelt wat er gebeurt, stemt af en stelt je koers bij. Niet door je bestemming los te laten, maar juist om haar te kunnen bereiken.
Goed zeilen vraagt techniek. Maar techniek alleen is niet genoeg.
Je moet elkaar verstaan, verantwoordelijkheid nemen en op het juiste moment durven handelen.
Dat herken ik ook in mijn werk.
- Eigenheid én verbinding.
- Vakmanschap én samenspel.
- Koers houden én kunnen bewegen.
Stevig in wat van waarde is. Wendbaar in wat verandert.
Gedrag is óók vakmanschap
We investeren veel in inhoudelijke expertise. Logisch. Je moet weten waar je het over hebt.
Maar wat je met die expertise bereikt, wordt óók bepaald door hoe je haar inzet.
Kun je luisteren? Doorvragen? Adviseren? Je expertise begrijpelijk maken? Verschillen onderzoeken? Een lastig gesprek voeren? Verantwoordelijkheid nemen? Samen tot een besluit komen?
Dit zijn geen zachte vaardigheden naast het echte werk.
Ze zijn onderdeel van het vakmanschap waarmee het echte werk tot resultaat komt.
En net als andere vaardigheden kun je ze ontwikkelen, oefenen en steeds beter leren beheersen.
Daarom maak ik ruimte voor inzicht, dialoog en ontwikkeling. Niet om mensen te vertellen wat ze moeten doen, maar om samen te onderzoeken wat nodig is en hen te helpen daar zelf vaardiger in te worden.
Waartoe ik dit doe: samen tegenover de opgave
Mijn belangstelling voor gedrag stopt niet bij de deur van een organisatie.
Ik vraag me steeds vaker af of we voldoende investeren in de vaardigheden die nodig zijn om ook als samenleving goed met elkaar te blijven functioneren.
We leren een vak. We leren rekenen en schrijven. We organiseren wetten, regels en systemen.
Maar waar leren we om werkelijk naar elkaar te luisteren? Om door te vragen voordat we oordelen? Om verschillen te verdragen, onze eigen stem te gebruiken én die van een ander serieus te nemen?
Voor mij zijn dat onderhoudsvaardigheden van een democratische samenleving.
Niet omdat we het met elkaar eens moeten worden. Juist niet.
We hebben sterke, autonome mensen nodig die positie durven innemen, grenzen kunnen aangeven en verantwoordelijkheid nemen. Én die vaardig genoeg zijn om zich met anderen te verbinden wanneer een vraagstuk groter is dan zijzelf.
Niet tegenover elkaar, maar samen tegenover de opgave.
Daar raakt mijn werk aan iets groters.
Ik wil bijdragen aan mensen die hun eigenheid niet hoeven in te leveren om onderdeel te zijn van een geheel. Aan teams en organisaties waarin verschillende werkelijkheden naast elkaar mogen bestaan én we samen kunnen handelen.
IK én WIJ. Autonomie én verbinding.
Ubuntu: ik ben doordat wij zijn.
En uiteindelijk gaat dat voor mij over hoe we ons ontwikkelvermogen inzetten voor wat groter is dan wijzelf: onze organisaties, onze samenleving en de wereld die we samen achterlaten.