Het Code Oranje bronverhaal
De oorsprong van gedrag dat klopt:
Ik groeide op met verhalen over oorlog en wederopbouw.
Verhalen over wat er gebeurt als systemen breken
en mensen het zelf moeten dragen.
Mijn vader leerde me dat kiezen voor wat klopt
niet altijd makkelijk is.
Blijf denken. Geef niet op.
Doe het goede, juist als het schuurt.
Mijn moeder liet me iets anders zien.
Verlangen. Nieuwsgierigheid. Ruimte.
Vertrouwen op de relatie.
Niet leven vanuit angst, maar vanuit ontdekkingsdrang.
Ze hield van mooie kleding,
had flair — en heeft die nog steeds.
Haar gedrag was nooit benauwd.
Het bracht haar vooruit.
Die twee stemmen lopen nog altijd met me mee.
Op en rond het Sneekermeer,
waar Friezen en Hollanders samen zeilden,
leerde ik dat regels pas werken
als je ook begrijpt hoe mensen ze lezen.
Dat cultuur zichtbaar wordt in gedrag.
En dat koers houden iets anders is dan controleren.
Wat ik later herkende:
In organisaties zag ik iets bekends terug.
Er werd hard gewerkt.
Goed nagedacht.
Veel geregeld.
En toch…
zag ik mensen leeglopen.
Of juist stil worden.
In commerciële omgevingen: druk, tempo, targets.
In publieke organisaties: rust, maar ook terughoudendheid.
Wat we dan vaak doen, is wijzen.
Naar elkaar. Naar het systeem. Naar “de tijd”.
Maar als ik beter keek, zag ik iets anders.
Vrijwel iedereen wil hetzelfde:
zichzelf kunnen zijn,
ertoe doen,
bijdragen aan iets dat klopt.
Wat we kwijtgeraakt zijn,
is bezieling én vaardigheid
om dat samen vorm te geven.
Maak jij wel eens jouw moonshot? Wat zie je dan?
Het moment waarop het kantelt:
Ik zie het steeds weer gebeuren.
Wanneer mensen stilstaan bij wat hen werkelijk drijft,
verandert hun houding.
Hun energie.
Hun gedrag.
Als autonomie, vakmanschap en betekenis samenkomen,
ontstaat richting.
En verantwoordelijkheid.
Dat is wat denkers als Daniel Pink, Martin Seligman en George Kohlrieser beschrijven:
niet als luxe, maar als menselijke basis —
de wil om te floreren.
Maar echte
duurzaamheid gaat verder dan individueel geluk.
Het raakt ook hoe we samenleven, samenwerken en zorgen dragen.
Zoals generaal Tom Middendorp zegt:
“Veiligheid, gezondheid en bestaanszekerheid horen bij elkaar.”
Die lagen kun je niet los zien.
Een start is altijd aan de wind. Na de eerste boei, ben je door de eerste weerstand heen en zijn er weer nieuwe vaardigheden nodig.
Waarom dit raakt, hier in Nederland
We leven in een tijd waarin spanning voelbaar is.
Internationaal. Technologisch. Maatschappelijk.
Vrijheid en democratie zijn geen vanzelfsprekendheden.
Ze vragen onderhoud.
Oefening.
Gedrag.
In Nederland zijn we goed georganiseerd.
Maar ook comfortabel geworden.
We schuiven lastige gesprekken vooruit.
Vertrouwen erop dat het systeem het wel opvangt.
Tot het schuurt.
Of kraakt.
Juist daarom geloof ik dat we nu moeten investeren
in vaardigheden, dialoog en eigenaarschap —
niet straks, niet als het escaleert.
Wat Code Oranje wil zijn
Code Oranje
is geen protest.
Het is een kompas.
Een uitnodiging om verantwoordelijkheid te nemen
voor wat je doet, zegt en laat.
We doen dat met boeken, trainingen en gesprekken —
voor individuen, teams en organisaties.
🧡 Code Oranje is mijn antwoord.
Een beweging van binnen naar buiten.
Van denken naar doen.
Van volgen naar floreren.
Geïnteresseerd?
We gaan graag in gesprek om te achterhalen wat de echte behoefte is.